อีกสี่วันต่อมา
วันจันทร์ที่ 22 มิถุนายน ฟิวยังอยู่แถว 1029 พรีรวม 17.7 จุด เมื่อปิดตลาด
เหลือ 7 DTE (แก้เป็น 5 DTE ต่อจาก chapter ที่แล้ว โดยเปลี่ยนมานับ DTE เฉพาะวันเทรด ไม่รวมวันหยุด)
เหลือ 5 วันเทรด ไม่มาก แต่ก็ไม่น้อย วันนี้ทำ Long call Long put แก้เหว หรือจะมองว่าเป็นการ take profit ก็ได้ แบ่งความสูงภูเขาบางส่วนมาลดเหว การทนมาซื้อในวันหลังๆ ของการเทรด ก็ถือได้ว่าขายแพง มาซื้อถูกแล้ว
LC 1030 @8.5 x 2
SF @1029.2 x 1
LC 1050 @1.9 x 2

มองดูพอร์ตว่าได้ปิดความเสี่ยงที่น่ากลัวไปหมด ช่างคุ้มกับการลดภูเขาลงมา ผมได้เรียนรู้ว่า ความสบายใจในการเทรด สำคัญกว่าความอยากได้กำไรที่สูง และต้องมีใจที่ลุ้น เวลาที่ลุ้น หมายถึงมีโอกาสได้มาก ก็มีโอกาสเสียมาก และเมื่อเราเสีย เราอยู่ในจุดและสถานะที่เสียเปรียบเรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะพาเสียเวลาไปอีกหลายวันในการแก้และกู้คืน
เดลต้าพอร์ตรวมได้ 0.16 ค่าใกล้ศูนย์ ยังรักษาสมดุลพอร์ตในช่วงที่ฟิวอยู่กลางเขา เพราะไม่รู้ว่าฟิวจะไปทางไหน
4 DTE
วันที่ 23 มิถุนายน ปิดตลาด ผมเห็นฟิววิ่งลงเยอะ การเทรดไม่ยากเมื่อฟิวเลือกทางชัดเจนอย่างนี้ ฟิววิ่งเข้าทางหลุมซ้าย ผมจะทำภูเขาเติมลงไปที่เขาเดิม แต่เมื่อเทียบกับฟิวแล้ว คือเราทำภูเขาดักหลังฟิว ภาษาหมอชัยคือ ฟิววิ่งลง ทำภูเขาขวา ชี้ซ้าย
ถ้าฟิววิ่งลงต่อ เรามีขาดทุนจำกัดที่หลุมตื้น ในกรณีวิ่งลงแรงมาก ปลายซ้ายชี้ ไม่น่ากลัว
แต่ถ้าฟิววิ่งขึ้นกลับมาที่พื้นที่เขาเดิม เราได้เขาสูงขึ้น และ Time Value ที่เสื่อมค่าไปอีกวัน มันก็จะกลายเป็นการขายแพงซื้อถูกไปอีกรอบ
ออเดอร์ที่ลองเติมมีสามบรรทัด
LF @1013.3 x 1
SC 1030 @2.8 x 4
LP 990 @2.9 x 1

3 DTE
วันที่ 24 มิถุนายน ฟิวขึ้น แต่เล็กน้อย ที่ 1014.8 พรีรวม 16.4
ถ้าฟิวไม่วิ่ง ก็ทำภูเขาใส่เพิ่มแค่พอรู้สึกว่าไม่ได้เพิ่มความเสี่ยงมากขึ้นมาก

พอร์ตสมดุล M2M เพิ่มขึ้นเป็น 29.80
2 DTE
ปิดตลาดวันที่ 25 มิถุนายน ฟิวจบที่ 1014.5 แทบไม่ขยับ
เพิ่มพื้นที่ด้านซ้ายที่ยังยุบ เพื่อปรับพื้นที่ให้เรียบ ด้วย ratio spread เหลือวันเทรดแค่สองวัน พรีรวม 13.6 สูงมาก
LP 1010 @4.5 x 7
SP 1000 @2.1 x 14
ผมดูพอร์ตทั้งหมดอีกครั้ง

M2M 35.30 พอร์ตสมดุล
เหลือวันศุกร์พรุ่งนี้ กับวันจันทร์หน้าก็ปิดซีรีส์
แต่ภายใต้กติกาที่ใช้ราคาปิด ผมเหลือโอกาสตัดสินใจเทรดพรุ่งนี้อีกเพียงครั้งเดียว